Huize Minimannen

Doordrukken…

"Ik heb het zooooo druk", of "nee hoor, nu even niet, ik ben druk"…
Wat is het druk hebben en wat niet ? Wie bepaalt die norm ?
Nou, ik.
Ik zeg het is nu druk in Huize Minimannenxc2xa9.
Yannick bijna jarig, Dion bijna jarig.
Voor mij staat er de eerste week van februari weer een tentamenweek in de agenda.
De nodige feestjes moeten worden gevierd. Van de Minimannenxc2xa9,  maar ook van vriendjes & vriendinnetjes van Yannick en van de kinderen van vriendinnetjes van Jis…
Kortom, het is druk hier.
En nou hoor ik iedereen denken What’s new ?
Nou, niets dus…

Het vermelden waard:
Dion ging vorige week woensdag voor het eerst naar school. Met zijn nieuwe robotrugzak op zijn rug, stond hij met een brede grijns in de gang. ’s Morgens bij het djellen van zijn haar riep hij al: "Ik heb er zin innnnn !".
Zijn stoeltje met naam* stond klaar naast de juf. Hij vond het geweldig allemaal, was er meteen van overtuigd dat hij ging trouwen met zijn juf en trok heerlijk huiselijk steeds zijn schoenen uit. (KDV-trekje, old habbits die hard…).
Afgelopen woensdag mocht hij weer en eenmaal op school aangekomen, liep hij rechtsreeks de lerarenkamer in om alle daar aanwezige leerkrachten op de hoogte te stellen van het feit dat hij wxc3xa9xc3xa9r opnieuw ging beginnen in zijn Olifantenklas. Aangezien het wederom helemaal tof ging, mag hij ook de vrijdagochtenden wennen in de klas.
En wat is hij trots ! En moe !
Het eerste vriendenboekje is ook al ingevuld, briljante antwoorden komen er toch uit een kleine Minimanxc2xa9 !
Ik lust graag: snoep en een eierkoek
Ik vind het niet leuk: als ze me gaan pesten
Wat ik later worden wil: jarig
Wat ik jou wens: dat je ook jarig ben

Yannick is inmiddels helemaal in de ban van zijn aankomende verjaardag. Vanmorgen hebben we bij de Ikea het een en ander meegenomen voor zijn traktatie. Ook hij kwam afgelopen vrijdag weer eens thuis met een vriendenboekje. Zijn antwoorden waren niet minder briljant trouwens;
Naar een onbewoond eiland neem ik mee: nou, in ieder geval niets digitaals
Mij kun je wakker maken voor: niks, ik wil slapen
Voor jou wens ik: gezondheid in een wereld van vrede
Zien jullie dat aureooltje al stralen boven zijn hoofd ? *grijnst*

Hij ging gister bij een vriendinnetje uit de klas eten, hij kwam thuis met zelfgebakken cakejes. Hij had het reuze naar zijn zin gehad. Hij vertelde dat ze daar –and I quote– "echt officieel bidden. Met handen samen en ogen dicht en alles". Hij had ook zijn handen gevouwen en zijn ogen dicht gedaan, want dat is wel zo netjes en –and again I quote– "das toch wel het minste dat je kunt doen…"

En zo kan ik nog wel even doorgaan met briljante uitspraken en acties van mijn Minimannenxc2xa9. Want dat sterretje, (jeweetwel *) helemaal in het begin, staat niet voor niets bij " zijn stoeltje met zijn naam erop".
Want.
Vanmorgen ontdekten Yannick en ik dat mijnheer Dion ook op onze eetstoelen een cirkel had gezet. Op drie van de vier.
Verbouwereerd legde hij uit dat hij onze namen op de stoel had gezet, zodat wij dan wisten welk stoeltje van ons was…
Inmiddels weet hij dat het niet echt helemaal de bedoeling is en bood hij spontaan, doch lichtelijk beteuterd zijn spaarpot aan voor vervanging van.
Ik heb er achteraf vreselijk om kunnen lachen (uiteraard toen meneer al in bed lag), het zijn stoelen die aan vervanging toe zijn zodra de kinderen zonder al te ernstig knoeien en smeren kunnen tafelen. Daarbij zie je blauwe pen op donkerbruine stoelen niet eens zo heel erg goed…

Yannick vond het echter schandalig en snapte niet hoe je dat nou kon doen. Toen ik hem er aan herinnerde dat hij ook ooit eens een tafeltje met lichtblauw potlood had ingekleurd sprong hij op van de bank.
"Jaja, dat weet ik nog, ik moest het van jou helemaal uitgummen ! Dat weet ik me gewoon echt nog te herinneren ma."
Klopt, dat heb ik hem nooit verteld, ik hield altijd op na en toen heb ik voor straf al je kleurtjes in de prullenbak gegooid
(geen trauma’s dus Anaxc3xafs !).
En wat ben ik relaxt geworden trouwens in de loop der jaren, als ik bovenstaande nog een terug lees…
Of ommin lauw, of kapot rustig (of WTF ze heden ten dage allemaal uitkramen op straat).
Whatever trouwens, deze ouwe taart gaat lekker slapen nu !Oshelemaal

Wij gaan voor 4 !

Vanmorgen viel het in de bus, Dion ging zelf de poszt halen.
Ik hoorde hem roepen "Die isz vaszt voor mij !"…
En dat was ook zo, een kaartje van Ernie en neef Jan (a.k.a. gele Pino). Voor Dion. Van zijn juf.School
Woensdag gaat mijn vent voor het eerst naar school.
Eindelijk, hij wil zo graag. Ineens vraag ik me af waar de afgelopen jaren zijn gebleven, het is soms nog als de dag van gisteren dat ik de oudste Minimanxc2xa9 naar school bracht voor het eerst. Met een IenieMinimanxc2xa9 al trappelend in mijn buik.
Nu is mijn inmiddels groot gegroeide IenieMinimanxc2xa9 aan de beurt. Al mijn mannen zijn uitgevlogen…
Kan iemand de tissues even doorgeven ?

Ik bedoel, ik schreef toen onder andere het volgende;
…Nou, vandaag was het dan zover, dxc3xa9 grote dag ! Mijn miniman Yannick ging voor het eerst naar de basisschool…
…Yannick’s eerste vraag was wat het voor dag was. "Maandag" zei zijn pappa, waarop Yannick begon te glunderen "Dan ga ik vandaag naar de bazesschool". En hij was blij…
…Vol goede moed stapte hij met zijn Bert & Ernie rugzak, gevuld met een beker melk en een Liga, de school binnen. Hij gaf zijn nieuwe juf een handje en liep meteen met haar mee om te kijken waar hij zijn jas en tas kon ophangen. Hij had al een eigen plekje gekregen aan de kapstok, met naam en bijbehorende sticker. Hij herkende zijn naam meteen ! En de sticker ? Dat was er xc3xa9xc3xa9n van een grijze poes en dat kwam goed uit zei hij, want zijn poes Minous is dezellufdu kleur !…
…Hij hinkelde de klas door en ging daarna op zijn stoeltje wachten op zijn nieuwe klasgenootjes. Nog even zwaaien voor het raam en weg was hij, op weg naar zijn nieuwe avontuur…
…Met natte ogen verliet ik het schoolplein. Marcel moest een beetje grinniken om mij. Ik was niet verdrietig, maar trots op dat kleine ventje en tegelijkertijd besefte ik dat er een periode werd afgesloten en dat we hem nu de "grote kinderen wereld" in stuurden…
…Om 11:40uur mocht ik Yannick weer ophalen. Wat een drukte op zo’n school zeg !…
…En daar zag ik hem, aan de hand van zijn juf. Toen ze me zagen kwam hij op me afgelopen, helemaal versleten. Hij had dan ook zijn "Boel-Frunniks-doek" uit zijn jaszak gehaald en viel dromerig tegen me aan. Hij had het erg naar zijn zin gehad en zijn juf vertelde me dat alles prima was gegaan…

2010. het is 2010 Jis !Dionolifantje_2
Dion is er helemaal klaar voor. Logistiek ook, een heule coole robotrugzak staat klaar en een echte miniMepal lunchbox staat in de kast.
Gymkleding ligt in de kast, inclusief gymschoenen.
(Het "hebben" van twee jongens gaat zich nu eindelijk terugbetalen…)
Dion is trouwens de trotse bezitter van een heel lieve juf, dezelfde juf als toen Yannick een olifantje was in groep 1 en aangezien ze mee leest kan ik niet anders dan zeggen dat ze lief is. We hadden al gevraagd of Dion bij xc3xa9xc3xa9n van Yannicks vroegere juffen in de klas mocht en het kon (wij hartje de juf). Wij boffen, wij zijn blij.
Dion niet, die is niet blij. Dion is trots* en vooral vol ongeduld !

Weet je wat eigenlijk wel raar is ?
Dit jaar voor het eerst in acht jaar tijd een babyloze Olympische Winterspelen ! Wel zo lekker trouwens, dat kippenvelmomenten geen zere tieten meer tot gevolg heeft. En zo heb elk voordeel weer ze nadeel !

* Meerdere keren per dag horen wij onze kleinste Minimanxc2xa9 dit tegen zichzelf zeggen: "Ik ben zzzo trotsz op me".

OT:

begin reclameblok
De gelinkte site is vast adres voor mij voor gymtassen, luizenzakken, broodtrommels en wat al niet meer. Overzichtelijke site, goeie service en snelle levering !
einde reclameblokOshelemaal

And so it begins…

En toen was het jaar 2010 daar, allereerst natuurlijk aan iedereen: Gelukkig Nieuwjaar, de beste wensen, briljant jaar etc.etc.
Maar het werd niet zomaar 2010, tussen nu en het vorige logje is er nog het nodige gebeurd hier in Huize Minimannenxc2xa9.
Zo hadden wij na de nodige verjaardagen nog steeds de stemming er in hier en vertrokken wij de laatste dag van het oude jaar met een nieuwe auto naar de winter Efteling.
Een nieuwe auto ?
Ja, een nieuwe auto want die andere twee waren zxc3xb3 2009 ! Wij ruilden beide auto’s in voor een mooi en nieuwer model van het merk "Diejajota" (aldus Dion. duh.). Aangezien mijn autootje slechts nog diende als een droge oversteek naar de metro, heb ik afscheid genomen van mijn trouwe vierwieler. Vanaf nu doet Jis het op de fiets…
De winter Efteling ?
Ja, want daar wilde ik met TMM en de Minimannenxc2xa9 altijd al eens naar toe. En zo geschiedde…
Het was koud, gezellig en nat. Ik was minder enthousiast als ik vooraf had bedacht, maar dat neemt niet weg dat we een leuke dag hebben gehad met z’n viertjes.
Al vroegen mijn pretparkmannen na xc3xa9xc3xa9n attractie al of we nu misschien weer naar huis konden…Winterefteling

Oud & Nieuw hebben we gezellig thuis gevierd, met Opa & Oma Sik en de Wii. Mijn kleinste Minimanxc2xa9 had al de hele dag met zijn handen op zijn oren gelopen, jammerend dat hij toch nog maar een kleine jongen was en dat die herrie buiten zo eng was. Hij heeft welgeteld een krappe anderhalf uur geslapen ’s avonds voordat hij wederom huilend en bang uit bed kwam. We hebben hem maar op de bank gelegd met een dekentje. Daar sliep hij…nog steeds niet. Hij begon zich zelfs steeds meer te bemoeien met ons Wii-spel.
Yannick sliep wel, zo is Yannick ook gewoon. Zonder te mopperen naar bed en uiteindelijk met veel pijn en moeite wakker om kwart voor twaalf. Ik vraag me zelfs of hij zelf wakker zou worden van al dat vuurwerkkabaal…
Volgend jaar wil hij toch wel graag vuurwerk afsteken met zijn vader, hij wordt zo groot. Heeft zelfs gistermiddag eindelijk-eindelijk-eindelijk naar zijn held Jack Sparrow mogen kijken. Het eerste deel heeft hij glunderend op de bank zitten bekijken. Helemaal ademloos…Oudjaar

En dit nieuw jaar gaan we wit van start, TMM is vandaag gewoon weer gaan werken en de Minimannenxc2xa9 genieten nog even voordat school weer begint. Want mijn kleine man gaat bijna. Nog niet geheel afgekickt van het KDV en zijn grote liefdes daar, kijkt hij wel uit naar zijn nieuwe leven op de bazusschool. Wie zijn nieuwe juf wordt, in welke klas zijn stoeltje zal staan, hoe dat allemaal gaat als je op school zit…
Hij zit vol vragen.

Maandag ga ook ik weer naar school en daarom duik ik vandaag weer in de studie, even weer het ritme oppakken. Wat dat betreft is zo’n vakantie eigenlijk helemaal niet handig. Maar ik blijf positief, als het goed is studeer ik volgend jaar al af !

NB Vanwaar die xc2xa9 achter minimannenxc2xa9 ?
Das iets tussen Linda en mij *grinnikt*Oshelemaal

Tsjek me fietsrek !

Vandaag, de dag waarop we twee kinderverjaardagen vierden, was na maanden en maanden van miepen, meuten en trutten wachten het moment daar…
Yannick begon ineens -om tot nu toe overigens nog steeds onduidelijke redenen- te wiebelen aan de tand die een week voor de zomervakantie los zat.
En het resulteerde uiteindelijk in eenzelfde smoeltje als zijn kleine broertje Dion.
Dat moest uiteraard op de foto (die ik maakte met nieuwe lens, want gekregen van manlief voor kerst. Ziet u wel ?).Tandloossamen 
Trouwens maar goed ook dat ik er een foto van heb gemaakt, want na de foto vertrok Yannick naar boven om zich daar te ontdoen van een tweede wiebeltand, zie foto van de week…

En dan heeft ‘ie geen eens taart gegeten vandaag, ze waren zoet en heerlijk genoeg om je spontaan je vullingen te ontnemen.
En je tanden erbij…Oshelemaal

En er was sneeuw !

En toen werd ook onze straat eindelijk flink bezocht door sneeuw. Vannacht stond ik al voor het raam (want flink verkouden en na een avond flink misselijk nu honger!) te kijken naar de dwarrelende sneeuw. Prachtig gezicht, heel de wereld straat slaapt en ik met een kopje thee voor het raam. De wereld gaf licht…

Uiteindelijk na een langzame start vanmorgen (heerlijk toch op zondagochtend) allemaal dik ingepakt naar buiten. Daar was al een waar sneeuwbalgevecht aan de gang. Samen met de buren was het dikke pret. Mascara bleek achteraf zinloos…
Snotterend liep ik in wat eigenlijk een pyjamabroek was door de sneeuw. De grote kinderen (lees: mannen) bouwden een sneeuwpop van jewelste.Straatsneeuw  En aangezien de huisfotograaf van het streekkrantje in onze straat woont, was een foto voor de krant snel gemaakt !
Als klap op de vuurpijl, maakte een buurman binnen nog een warm drankje dat voor glxc3xbchwein door zou moeten gaan. Mijn mannen en ik hebben ons uiteindelijk onder dekentjes opgewarmd op de bank, glxc3xbchwein en wij gaan niet samen…

Ik zeg: heerlijk toch die sneeuw ! Kerst kan  nu al niet meer (t)witter !

De kerstviering van Niek was weer prachtig. Vooral toen de kerkdeuren na afloop open gingen en de sneeuw met bakken uit de hemel kwam. Ik mompelde dat het nu echt kerst was, waarop een zurige mevrouw zich omdraaide en sneerde dat het anders nog lang geen kerst was…
*zucht*
Neemt niet weg dat we op weg naar huis flinke lol hadden met vriendinnetje Margriet en twee dochters. Sneeuwbalgevecht tot aan de deur.
(Waaraan ik overigens niet deelnam, omdat ik zo bang was uit te glibberen en opnieuw mijn stuit te breken).

Goed, of het nu blijft liggen of niet, wij hebben vandaag een enorm kerst-met-Linus-gevoel. En dat voelde goed !Os

Let X-Mas begin !

Vandaag is onverwacht mijn kerstvakantie een dag eerder begonnen. Alle vermoeidheid kwam er in xc3xa9xc3xa9n nacht uit (hoop ik) en dat was dusdanig slopend en vermoeiend dat ik het niet verstandig -en mogelijk- achtte acte de presence te geven voor de klas vandaag.

En dus zit ik hier heel stilletjes en licht wiebelig op een stoeltje, lekker met de kachel op scheuren en warme thee binnen handbereik. Even op krachten komen, voor de kerstviering van Yannick vanavond. Hij zingt al de hele week zijn favoriete hymne. Zachtjes, uit volle borst en zelfs murmelend in zijn slaap heb ik het voorbij horen komen. Niet "Gloria in Exelcius Deodorant", maar "Komt allen tezamen" komt te pas en te onpas voorbij. Prachtig met een randje vals (heeft ‘ie van mij, toch Margriet ?).
Gisteren mocht ik een ochtend op visite in groep 7 van zijn school en heb ik dus ook alle hippe kerstliederen (Gaaf !) voorbij horen komen. Ik heb genoten daar in die klas.

En toen vanmorgen de gordijnen open gingen waren wij aangenaam verrast door de witte deken die over ons landje lag, wat een prachtig licht geeft die sneeuw in de donkere ochtend. Uitgelaten kinderen op het schoolplein en Dion wilde perse met wiebelige mamma een sneeuwpop in de tuin maken.Sneeuwdion  Gelukkig bleef het bij een miniversie en wilde hij snel weer naar binnen. Lekker met warme thee zitten we nu dus op de bank. Keer op keer moet zijn plakboek van het KDV worden bekeken dat hij bij zijn afscheid dinsdag meekreeg.
Want ja, wij namen al afscheid daar.
In januari gaat hij wennen op school en ik ken Dion zo onderhand goed genoeg om te weten dat eenmaal wennen bij de kleuters KDV-weigering tot gevolg heeft. Tel daar het verzoek van Oma Sik bij op om Dion eens lekker te verwennen en dan heb je het afscheid een maand vroeger.
Hij wilde perse "be-teren" en hij vertrok dus met een grijns van oor tot oor met zijn traktaties naar het KDV. Kerstknuffeltjes met een kaartje "Een laatste knuffel" voor de kindjes (en xc3xa9xc3xa9n grote schaal vol met kerstspekkies) en voor de juffen een muffin ingepakt met twee kerstballen er aan vast geknoopt. Op het kaartje -u raadt het waarschijnlijk al – "Nou, de ballen".
De humor van zijn juffies is mijn humor dus de opmerking was een schot in de roos en resulteerde in een paar traantjes minder…Traktatiedionkerst
Met gespreide armen liep hij nog eenmaal naar zijn viendjes en vriendinnetjes en sprak de nu al legendarische woorden: "Nou jongusz, allemaal goed je bessszzt doen en goed luisssszteren en dan maggen jullie misssszzzchien ook naar de baaszusssszchool. Doehoewj. Sssettumopjongussszz !"
De brief die zijn juffies aan hem schreven en achter in zijn plakboek plakten was echt tranentrekkend en ik die dacht dat het allemaal wel mee zou vallen huilde tranen met tuiten toen ik het thuis las.
Morgenochtend gaan we nog even een klein cadeautje brengen voor zijn twee liefste juffies (xc3xa9xc3xa9n was er op cursus afgelopen dinsdag) en dan is het echt klaar.
*slikt*

NB: Jis moet wel werken bij de baas hoor, maar die maandag en dinsdag alleen werken is echt een verademing. Even niet door naar school en pas elf uur ’s avonds thuis (nadat ik al om zeven uur ’s morgens weg ging), even niet leren, even geen stage en dus even geen hele woensdagmidag en avond aan mijn lesvoorbereiding hoeven zitten. Even niet, het is nu even kerst. Kerstvakantie.
Met een creamtea, een bezoekje aan de schoonheidsspecialist, een veertig jarig huwelijksjubileum, veel te veel kinderverjaardagen (waarom allemaal met kerst bevallen meiden ?), twee kerstdagen, de WinterEfteling, oliebollen en appelbeignets op het programma is het devies: relax and enjoy, Merry Christmas !

Os

Baby Born does Bethlehem

Tussen alle drukke bedrijvigheid door is er inmiddels ook een kerstsfeer ingesmeten in huize Minimannen. Ik hou(d) d’r zo van !
Compleet met kerstboom en lichtjes overal.
Volgens Dion is het nu echt bijna kermis en daar is hij bang voor, want kermis maakt altijd herrie. Het begrip "oudejaarsavond" heeft kennelijk meer indruk gemaakt dan de kerstmis vorig jaar…
Na veel uitleg en verhaaltjes begrijpt hij het inmiddels helemaal. Getuige de kerststal onder de boom waarmee hij dagelijks het hele verhaal naspeelt. En ik, genietend aan de eettafel (want met neus in de studie het geschiedenisboek voor tussententamen maandagavond), hoor het allemaal aan. Hoe Jozef aan Maria vraagt of zij ook zo blij is met hun nieuwe babyborn. En zij antwoordt met een hoog stemmetje dat ze dat inderdaad is. En Jozef zegt dan weer : "Fijn grote meid". De naam Jezus komt langzaam tot leven, maar Dion blijft voorlopig vast houden aan "BabyBorn" die geboren werd in de stal…

Zijn taalgebruik is wat dat betreft een dagelijks terugkerend plezier geworden. Er gaat geen dag voorbij of ik lig minstens xc3xa9xc3xa9n keer in een deuk. En nu kan ik wel alles gaan opnoemen, maar in de meeste gevallen heeft het allemaal een hoog je-had-er-bij-moeten-zijn gehalte.
Wel kan ik vertellen dat kauwgom voortaan kauwdom heet hier in huis…
En plakband heeft definitief plaats moeten maken voor plakplak. En ook de politie is tegenwoordig niet meer wat het geweest is, polatsie.

Zei ik nou net dat ik niet moest gaan opnoemen ?
Ja Jis, dat zei je inderdaad ja !
Nou, kappen dan !
Plaats nog een fotootje en ga verder met leren !!!

Goed, hier nog een fotootje. Kerst

Ga ik weer terug naar de middeleeuwen *(leuke) zucht* Os

Wist u dat…

1) …wij drijfnat een Sinterklaas met paraplu binnenhaalden op 14 november ?
Het begon al met een aardig donkere lucht en dat had uiteraard onze eerste hint moeten zijn. Desalniettemin (daar heb je ‘m weer !) zetten wij koers naar een dorp verderop. Daar stonden we langs een opgebroken kade (lekker gepland ja, ik hoor het u ook al denken !) en vol goede moed toen de eerste druppels vielen. Die druppels voelden al heel snel als hele emmers water en niet veel langer zaten we druppend in de auto. Met de kachel aan terug naar huis en daar bij vriendin met 4 overgebleven moeders en kinderen aan de warme koffie en thee.
Kids lekker Sinterklazen knutselen aan tafel en de moeders gezellig bijkletsen.
Toch nog een warm einde van een gedenkwaardige ochtend…Novembersintcollage

2) …Yannick zijn eerste rapport kreeg van dit schooljaar ?
Het was een mooi rapport met enkele kanttekeningen. We moeten flink met hem gaan lezen en schrijven want daar laat hij nogal wat steken vallen. We zijn hier dus flink aan de slag en Niek en ik zitten tegenwoordig samen schrijfoefeningen te maken aan tafel. Yannick levert dan ook heel triomfantelijk commentaar op mijn schrijfletters; "dat lusje is niet zo netjes scheef mam, dat kan beter…"

3) …ik jarig was geweest ?
Ja, dat wisten jullie wel, nog heel erg bedankt voor alle felicitaties ! Superleuk als je hele mailbox vol staat met allemaal leuke en lieve berichtjes. Ben ook enorm verwend. Kreeg van man en kinderen een oranje I-Pod Nano, van Yannick een zelfgemaakte ketting met een superlief kaartje, van Opa & Oma Sik kreeg ik een heuse Bamboo Tablet (en die is zoooo geweldig !), van mijn ouders een heerlijke bon voor de schoonheidsspecialist en het boek Mr. Finney, van vriendinnetje Anaxc3xafs en hubbie kreeg ik een superleuk zelf samengesteld pakket (zo een waarvan het eigenlijk zonde is om het open te maken), verder kreeg ik nog het boek van Kluun (de special edition), kaarsen en spul voor mijn haren. En bloemen, mooie bloemen ook nog !

4) …dat wij op mijn verjaardag ’s morgens naar het Sinterklaasfeest op mijn werk zijn geweest ?
Dion mocht nog n iet mee en omdat we dat zo zielig vonden hebben we zelf voor hem een cadeautje gekocht. Hij maakt het nu allemaal dusdanig mee dat het echt verdrietig zou zijn als Niek met een mooi cadeau van Sint voor zijn neus zou staan en hij helemaal niets kreeg. En dus hadden wij iets ingepakt wat hoog (heul heul heul hoog) op zijn lijstje stond. Het Mega Toby pak. En het staat hem fantastisch, het boodschapt ook heel lekker heeft hij al ondervonden, hij liep stralend over het winkelcentrum.
Overigens kwam hij diezelfde middag in pak, maar zonder masker beneden. Hij had een tasje op zijn hoofd gezet (doet hij wel vaker trouwens) en verklaarde plechtig dat hij nu even niet meer Mega Toby was, maar Mega Tassie. U begrijpt, ik lag onder de tafel…Megadion 

5) …wij Dion toch hebben laten inenten ?
Na veel wikken en wegen en bellen met de assistente van dokter Van der Ploeg van de huisarts hebben we de knoop doorgehakt en ben ik met de kleine kabouter een eerste inenting gaan halen. Het is zo’n raar gevoel dat je je jongste kind wel de inenting geeft en je oudste schat niet…
Maar goed, Dion brulde alles bij elkaar toen ik bij het parkeren eindelijk eens antwoord gaf op zijn vraag. Met zijn bloedprikkende broer nog vers oin het geheugen, huilde hij dikke tranen. Onderweg werd hij nog aangemoedigd door een klein dapper mannetje die spontaan naar hem toe kwam om te vertellen dat het echt heus wel mee viel. Het mocht niet baten.
En toen vergat die prikvrouw ook nog een pleister op de gewonde arm te plakken…
Dion snikte en snotterde dat hij ook een papiertje op zijn arm wilde, om vervolgens met pleister en al in de wandrekken van de gymzaal te klimmen en klauteren. Op weg naar buiten werd hij week van de meneer die "pandarijntjes" uitdeelde aan de strijders en op weg naar de auto kon hij er zelf maar niet over uit hoe dapper hij wel niet geweest was…
"ik wassszz ssso dapper mamma". Over drie weken wil hij zelfs dat pappa en Yannick ook meegaan om te kijken naar zijn dapperheid. Dat hij dan weer een paar weken later nog wat CB-prikken krijgt, heb ik hem nog maar even niet verteld.

6). ..dat ik nu al weer veel te veel heb zitten typen, ik wilde het even kort en krachtig doen, is nie gelukt nie….Osbamboo 

Huize Wij

De eerste stressvolle tentamenweek is achter de rug. Nederlands is in tha pocket en de rest van de cijfers zijn nog niet bekend. Wat een trip down to memorylane was dat zeg, in zo’n lokaal met allemaal tafeltjes in rijtjes, los van elkaar. En dan niet tevreden zijn met je cijfer, ook zoiets ! Typisch ik weer. Niet meer over denken, ik heb het gehaald. punt.

Bon, in de tussentijd hebben wij egnie stil gezeten hier hoor, maar door alle hectiek gewoon geen tijd gevonden om het te loggen. Oktoberstrand
Zo waren wij in oktober heerlijk op het strand op een lui(z)e zondagmiddag. Nadat wij het huis luisvrij verklaarden gingen wij op weg, lekker even uitwaaien. Want ja, luis equals IEKSSSS !
Yannick was tot twee keer toe de klos, had er zelf geen problemen mee. Alhoewel, de tweede keer moest hij toch wel flink huilen want nu mocht hij vast niet meer bij Oma Sik slapen. Die verklaarde gelukkig dat ze van hem hield mxc3xa9t of zonder luis…
Verder konden we ook nog bloed laten prikken met Yannick, de huisarts wilde graag een en ander uitsluiten. En dan niet op Mexicaans gebied, nee Yannick blijkt kindermigraine te hebben. In xc3xa9xc3xa9n week tijd heeft juf drie keer geadviseerd de middag lekker thuis te blijven. Lijkbleek, scheel van de hoofdpijn en gruwelijk misselijk. Het bloed prikken was hel, van spanning liep het tweede buisje al niet zo snel vol, in het derde buisje druppelde het bloed alleen nog maar. Langzaamaan werd hij witter en op een gegeven ogenblik zei de vrouw tegen haar collega dat ze ging stoppen -and I quote !- "Dit gaat helemaal fout, hij zakt weg".
oeps.
slik.
Met een prullenkotsbak hebben we hem op zo’n bed neergelegd. Mijn hemel, zo eng heb ik hem nog nooitnie gezien ! De mevrouw heeft met het lab overlegd dat het inmiddels verzamelde bloed genoeg was, ze wilde echt niet verder prikken. Het zou allemaal apart behandeld worden blablabla. Scheelde weer, hij had er tenslotte nog twee en een half te gaan. Bleek achteraf dat het onderzoek mislukt was op de HB waarde. Opnieuw prikken hoefde niet van de huisarts, de meest belangrijke waardes waren allemaal dik in orde. En nu dus kindermigraine. Momenteel heeft hij nergens last van, we hebben veel gepraat en zijn er inmiddels achter dat hij zich niet helemaal happy voelde in de klas. Dat had te maken met slechts xc3xa9xc3xa9n jongetje. Samen zijn we naar de juf gegaan en daar heeft hij zijn verhaal verteld. Inmiddels gaat het een stuk beter, er zijn gewoon weer wat regeltjes bijgekomen. Nou ging hij altijd al op tijd naar bed, maar in de vakantie mocht hij wel eens langer opblijven. Funest blijkt nu en dat klopt ook wel, zijn hoofdpijnaanvallen waren in de week na de herfstvakantie.

Met Dion gaat het hard, hij is ernstig toe aan "sssszzzgool" en is reuze benieuwd wie uiteindelijk zijn  nieuwe "fjuffrouw" wordt. Nog een paar weekjes KDV en dan ist klaar daar. Finito !Halloween 
Op 31 oktober liep hij ’s middags nog wel heerlijk op z’n Dions door de straten te banjeren. Met de uiteindelijke snoepjesbietstocht langs de deuren hebben we niet mee gedaan, daar heb ik nou helemaal niets mee ! Halloween is oorspronkelijk een oud Keltisch feest, voor volwassenen. De griezeltochten die wij normaliter deden vond ik dan ook erg leuk en spannend, maar langs de deur, nee. Heb ik niets mee…
Sint Maarten vind ik dan al veel Nederlandser, maar dan staan ze je heel dwaas aan te kijken hier in dit stukje Nederland…
Dat maakte zijn van vriendin Jo uit Schotland gekregen Halloweenpakje er natuurlijk niet minder geweldig om, ik heb in een deuk gelegen ! Daar barsten ze van de meest briljante outfits. Logisch, het feest hoort daar…
Ook wij worstel(d)en met de vraag enten ja of enten nee voor Dion. Momenteel zeggen wij nee, maar ik wil het ook nog wel even aan de huisarts vragen. Afgelopen week werd Dion ineens ziek, heul hoge koorts. Zelfs na paracetamol bleef de koorts aan de 41,5. 
Alarmbellen all over the place natuurlijk, maar er kwam geen hoesteproest, geen slijmslingers what so ever. Een klein snotneusje, verder niets. Een dag koorts verder werd hij gewoon koortsvrij wakker. Later bleek dat er twee kindjes uit zijn groep besmet waren met de Mexicaanse, wellicht heeft hij dan toch zijn portie al gehad ? Het blijft wikken en wegen…

En dan gaan we nu over tot de orde van de dag, schoonmaken ! Dat is de laatste tijd wel ernstig achterwege gebleven met al dat gestudie. Soppen dus vandaag xc3xa9n strijken. En morgen stoomboot kijken, uiteraard weer in Vlaardingen. Ik twijfel nog steeds sterk of ik daarna door naar Schiedam ga, daar komt natuurlijk de echte. Maar aangezien ik alleen ben met de jongens weet ik niet of ik die drukte wel in wil. Ik slaap er nog maar eens een nachtje over…Os 

Gratis en voor nop !

Dat extra uurtjedag nemen wij uitgesteld in ontvangst zondag, zo heeft de directie van Huize Minimannen besloten. De stemming was unaniem en collectief. Lees: ik sprak mijn veto uit en er werd door de adjunct instemmend geknikt met een blik die zei: "Alsof ik ook maar iets in te brengen heb…"

Want ik weet nu al dat als wij braaf de klok terug zetten (of was ’t nou vooruit* ? *grijnst*), wij omstreeks half zes gewekt worden door een kleine kabouter die helemaal klaar is voor de dag die volgens hem heus wel begonnen is.
En dan weet ‘ie nog niet eens wat ‘m juist deze zondag te wachten staat.
En als hij dan opgewekt en blij bij ons in bed kruipt (want daar beginnen wij onze enige collectieve vrije dag in deze BV altijd) worden wij niet net zo blij als hij is.
Daarom hebben wij besloten dat wij de tijd laten zoals ze is en pas aanpassen als we ons zondagochtendontbijtje (GALGJE !!!) achter de rug hebben. En dan hebben we dus ineens een uurtje extra, zomaar. Gratis en voor niets, krijg ik nu die tijd die ik altijd al zo graag eens extra wilde krijgen.

Ik heb ook nog een verzoek ingediend bij het management van K3, of ze de tijd met ons willen terugdraaien tijdens hun concert zodat onze kabouter een uur langer van ze kan genieten, maar daar heb ik nog geen antwoord op gekregen.
O, wat zijn wij benieuwd hoe hij zondagmiddag kijkt als we voor Ahoy staan en hij te horen krijgt dat zijn grootste droom op het punt van beginnen staat…
Want elke ochtend krijgen we uitvoerig te horen hoe hij die nacht weer heeft gedroomd van K3 en Jozzsje en dat hij met ze ging zingen en dat MegaMindy ook er was met een boef en dattie um ging pakken, waarna een demonstratie volgt van hoe dat in zijn werk gegaan zou zijn.

Zijn vroege opstaan van (voornamelijk) de laatste twee maanden heeft alles van doen met zijn "ik-ben-zo-toe-aan -schoohool". Net als broerlief destijds, wordt hij de laatste maandjes voor het naar school gaan steeds vroeger wakker, helemaal uitgerust en klaar voor een nieuwe dag. En niet meer dan eens valt hij dan ’s middags in slaap, een powernap van de eerste categorie.
Later naar bed is absoluut geen optie (behalve vandaag, want opa Sik is jarig en dat vieren wij ! Ei ei ei en we zijn zo blij), hij valt aan het eind van de dag om van de slaap. Zelfs als hij al later ligt is dat geen garantie voor langer slapen in de ochtend.

Anyway anyhow (zoals dinnetje Anaxc3xafs en ik altijd zeggen als wij ergens een punt aan willen breien en dat lijkt me in dit geval ook zwaar noodzakelijk en helemaal geen overbodige luxe), wij draaien de tijd pas terug als wij er aan toe zijn. Zolang het maar voor twee uur ’s middags is, anders staan we daar te wachten voor de deuren van Ahoy…

*
Vooruit of achteruit ? Mijn ezelsbruggetje stamt nog uit de tijd dat ik fanatiek softbal speelde. Dat is een zomersport en dus hadden wij alleen in de lente last van die klok. Als je er geen erg in had, kwam je steevast te laat voor de wedstrijd op zondagochtend.
Dus: ben je in de lente te laat, dan ben je in de herfst te vroeg (mocht je de hele klokkendans vergeten). Op die manier weet ik altijd welke klokkant we op gaan !Os